Browsing Category

دریچه

اصلاحات در برابر تاریخ

محمدحسین غیاثی حاتم قادری استاد بازنشسته‌ی علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس نظریه‌ای دارد که دوبار آن را تکرار کرده است. اگر نظریه‌ را درست فهمیده باشم، او معتقد است که اصلاح‌طلبان بایستی از مداخله در حکومت کنار بکشند تا حاکمان اصولگرا

شاعری که با سمبل‌ها علیه سانسور ایستاد، درگذشت

اسماعیل خویی، شاعر، عضو برجسته تاریخ کانون نویسندگان ایران و از سیاسی‌ترین چهره‌های ادبی دهه‌های اخیر، بنابر اعلام خانواده‌اش، بر اثر ذات‌الریه‌ی شدید در لندن درگذشت. ▫️خویی متولد مشهد بود و در دهه ۴۰ در لندن دکترای فلسفه گرفت و به

انتخابات و تقدس زدایی

سلمان موسوی از دستاوردهای سیاسی مهم بشر و تجربیات کشورهای توسعه یافته در تحقق دموکراسی ، تقدس زدایی از نهادهایی چون امپراطوری ها و قدرتهایی که مشروعیت خود را نه از جامعه و مردم بلکه با ساز و کارهایی فرازمینی و امور قدسی برای خود

مارتا نوسبام: ترس چشمان سیاست را می‌بندد

بررسی کتاب سلطنت ترس؛ فیلسوفی بحران سیاسی‌مان را بررسی می‌کند نوشتۀ مارتا نوسبام مارتا نوسبام / ترجمۀ:مهدی رعنایی خیلی‌ها فکر می‌کنند آخرالزمان فرا رسیده و تا پایانِ دنیا چیزی نمانده است: فساد فراگیر شده و کشورها رو به فروپاشی‌اند.

مقصد؟ هر جایی جز اینجا

همین‌طور فرار می‌کنید و مکرراً با این واقعیت مواجه می‌شوید که در نهایت هیچ نقطۀ شادی روی زمین نیست جاشوا کوهن / ترجمۀ:مجتبی هاتف جاشوا کوهن، پوینت — در سال ۱۸۹۲ روان‌شناسی فرانسوی به‌نام ژول دو گوتیِه کتابچه‌ای با

راست افراطی، یک پدیده‌ی جهانی

نویسنده: میشل لووی/ ترجمه‌ی مبین رحیمی طی سال‌های اخیر جناح راست افراطیِ مرتجع، مستبد و یا فاشیست در سرتاسر جهان رشد فزاینده­ای داشته است: این پدیده هم اکنون بر نیمی از کشورهای جهان حُکمران است. ترامپ (ایالات متحده)، مودی (هند)، اروبان

از این بهتر نخواهی شد

الکساندرا شوارتز / ترجمۀ:حسین رحمانی مرشدان خودیاری و منتقدان آن‌ها دربارهٔ دورانی که در آن زندگی می‌کنیم چه حرفی برای گفتن دارند؟ در همهٔ تاریخ، آدم‌ها از وضع زندگی‌شان ناراضی بوده‌اند. اما احتمالاً در هیچ عصری به اندازهٔ امروز

شهامت و احساس شخصیت رمز آزادگی و موفقیت

متاسفانه یکی از جنبه های بارز در میان بخش وسیعی از جامعه ایرانی ترس از بزرگتر است. شاید تخم چنین خصلتی از همان دوران کودکی و اجبار به پرهیز از سخن گفتن و تحرک در حضور بزرگتر بود که از آن به عنوان ادب و نزاکت نامبرده می شد و در مدارس

کوچِ روایت ها

فرشید رستگاری (روایت درمانگر) اعلام پایانِ "انسان" توسط میشل فوکو در فصل نهایی کتابِ واژه ها و چیزها (les most et les choses) همانند ریختنِ آبی بود بر آتشی که فکر می کرد سامان دانایی مطمئنی را برای بشر بوجود آورده است. دیگر پس از

«حکومتِ قانون» یا «حکومت با قانون»؟

نویسنده: مهدی سمائی محمّدرضا نیکفر در مقاله‌ی «تاریخ مفهوم‌ها»، از «انرژیِ درونیِ» مفهومِ «قانون» سخن گفته است. «قانون»، نوعی انرژیِ انتقادی دارد؛ «برای مثال اگر یک حکومت خودکامه در گفتار خود مفهوم «قانون» را وارد کند و مدعی شود که