خانم فوتبالی پاسخگو نیست

درباره عملکرد نایب‌رییس زنان فدراسیون فوتبال

«ما هم دوست داریم زنان به ورزشگاه بیایند اما تابع قانون و مقررات کشور هستیم.» این جمله‌ای است که نایب‌رییس زنان فدراسیون فوتبال ایران در پاسخ به اولتیماتوم فدراسیون جهانی فوتبال به حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران می‌دهد؛

فرهنگستان فوتبال : «ما هم دوست داریم زنان به ورزشگاه بیایند اما تابع قانون و مقررات کشور هستیم.» این جمله‌ای است که نایب‌رییس زنان فدراسیون فوتبال ایران در پاسخ به اولتیماتوم فدراسیون جهانی فوتبال به حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران می‌دهد؛ پاسخی که اگر کمی به عملکرد خانم رییس در سال‌های اخیر نگاه کنیم، آنچنان هم غیرعادی به نظر نمی‌رسد. لیلا صوفی‌زاده با وجود اینکه حتی حضور در یک تورنمنت دوستانه خارج از کشور همراه با تیم پایه را از دست نمی‌دهد اما در تمام این سال‌ها و به وقت تصمیم‌گیری‌های مهم بیش از اینکه یک نایب‌رییس فدراسیون باشد، نقش کارمند وزارت ورزش را بازی کرده است.

شکی نیست که نواب رییس زن در فدراسیون‌های ورزشی ایران نقش کمی در تصمیم‌گیری‌ها دارند. افرادی که بیشتر نام رییس را با خود یدک می‌کشند و در مواقع مهم، تاثیر زیادی در هدف‌گذاری‌های فدراسیون‌شان ندارند. نوابی که همراه با رییس توانسته‌اند برای بخش زنان فدراسیون برنامه‌ریزی داشته و موثر باشند یا انگشت‌شمارند یا به محض داشتن نقشی پررنگ، حذف می‌شوند. فدراسیون فوتبال هم نمود بارزی از فدراسیونی است که نایب‌رییسش در بخش زنان تقریبا نقش خاصی ندارد؛ موضوعی که می‌توان به وقت بزنگاه‌ها بررسی‌اش کرد.

به‌طور مثال هروقت در این سال‌ها فدراسیون فوتبال ایران میزبان تیم‌های خارجی در بخش فوتسال یا فوتبال بوده و حاشیه‌های مرتبط به حضور تماشاگران و حجاب تیم مقابل مطرح بوده، تلفن تماس صوفی‌زاده یا در دسترس نیست یا پاسخ نمی‌دهد. اگر هم جوابی دهد محتوایی شبیه به این است که باید با هماهنگی حراست وزارت ورزش درباره این ماجرا تصمیم بگیریم. در واقع همیشه به وقت لحظات حساس، مسوول زنان فدراسیون توان گرفتن تصمیمی از طرف خودش را نداشته است.

ماجرای ورود زنان به ورزشگاه، مطالبه‌ای قدیمی است که مدت‌هاست بر سر آن در کشور مناقشه وجود دارد، با اولتیماتوم دو هفته‌ای فیفا وارد فاز جدیدی شده است. اگرچه از نایب‌رییس زنان فدراسیون که هیچ، از رییس اصلی هم انتظار نمی‌رود نقش تعیین‌کننده‌ای در این مورد داشته باشد اما حتی اظهارنظرهای صوفی‌زاده هم به این مطالبه مهم اهالی ورزش‌دوست ایران نزدیک نیست و می‌بینیم که در چنین شرایطی صرفا به یک اظهارنظر منفعلانه بسنده می‌کند.

پاداش تیم ملی فوتسال زنان ایران هم که دیگر تبدیل به پرونده‌ای گریه‌دار شده است. تیمی که اردیبهشت سال گذشته توانست عنوان قهرمانی آسیا را برای دومین دوره پیاپی کسب کند، هنوز پاداشش را نگرفته است. مبادا تصور کنید رقم این پاداش خیلی بالاست. کل مبلغ پاداش ۲۲ میلیون تومان است اما این فدراسیون که بخش اعظم بودجه ورزش قهرمانی ایران صرفش می‌شود، تا به امروز نتوانسته از پرداخت پاداش این تیم برآید. در چنین شرایطی که انتظار می‌رود صوفی‌زاده به عنوان اصلی‌ترین متولی پیگیری حقوق ملی‌پوشان زن دنبال این ماجرا باشد، تا حالا حرکت جدی‌ای نکرده است. از طرف دیگر چیزی که باعث نارضایتی اهالی رسانه شده، بی‌توجهی صوفی‌زاده نسبت به تعامل با رسانه‌هاست. این نایب‌رییس به‌ویژه در یک‌سال اخیر تقریبا پاسخ تلفنش را نمی‌دهد و اگر خبرنگاران بخواهند موضوعی را از طریق فدراسیون و به نقل از یک مسوول در حوزه زنان پیگیری کنند، هیچ راه ارتباطی با او وجود ندارد.

بیشتر از یک‌سال است که خبرنگاران فعال حوزه فوتسال و فوتبال زنان در صدد برگزاری یک نشست دوستانه با نایب‌رییس هستند تا دغدغه‌ها و مشکلات را بررسی و پیگیری کنند و بارها درخواستش را به روابط عمومی فدراسیون داده‌اند اما دریغ از یک پاسخ. اگرچه روابط عمومی فدراسیون می‌گوید که خودش هم پیگیر ماجرا هست اما تا به امروز نتوانسته این نشست را ترتیب دهد. این در حالی است که هروقت از روابط عمومی جویای خانم نایب‌رییس می‌شویم، پاسخ می‌دهد که جلسه است و به خاطر شلوغی زیاد کارهایش‌ نمی‌تواند این نشست را برگزار کند. اما در مقابل می‌بینیم که سفری نیست که یکی از تیم‌های فوتبال یا فوتسال زنان، حتی در بخش تیم‌های رده سنی پایه و حتی در حد یک تورنمنت تدارکاتی به خارج از کشور اعزام شود و بدون نایب‌رییس برود. با این شرایط سوالی که ایجاد می‌شود این است که خانم صوفی‌زاده با این همه شلوغی، چطور هیچ سفری را از دست نمی‌دهد؟