ساختمان و صاحبِ ساختمان!

 

گفته می‌شود سرعت تحولات در ایران بسیار سریع است. من که اساساً تحولی نمی‌بینم چه رسد به آنکه سریع هم باشد!
در واقع آنچه به طور سریع در جریان است، نوک زدنِ روزانه به مشکلات ریز و درشت جامعه است بدون آنکه حوصله‌ای برای طرح دقیق مشکل و یا فعالیت و پیگیری برای رفع آن در میان باشد.
شبکه‌های مجازی ظاهراً عادت کرده‌اند که هر روز موضوعی را سوژۀ توجه خود سازند و فوراً هم از آن بگذرند و به سراغ موضوع هیجان‌انگیز تازه‌ای بروند. این در واقع نوعی سرگرمی و تفریح و تفنن است که اشتباهاً نقد اجتماعی و فشار افکار عمومی نام گرفته است!
برای نمونه، در دو هفتۀ اخیر، ماجرای حضور دو خوانندۀ مشهور کشور در ایران‌مال زمینه‌سازِ جنجال رسانه‌ای بزرگی شد و افراد بسیاری، پروژۀ ایران مال را آلوده به انواع فساد معرفی کردند.
اینک اما آن داستان به کلی تمام شده است و اثری از آن برجا نیست! گویی مشکلی بود که با طرح چند روزۀ آن، برطرف شد و بنابراین، باید به سراغ سوژه‌های داغتر رفت!
به هر حال، پروژۀ ایران‌مال از همان ابتدای ساخت و سازش با حرف و حدیث‌های بسیاری همراه شد. این حرف و حدیث‌ها عمدتاً از جانب منتقدان حکومت مطرح می‌شد اما در ماجرای اخیر، پاره‌ای از رسانه‌های وابسته به طیف اصولگرا نیز به طور واضح از آلودگی اقتصادی در این پروژه سخن به میان آوردند.
من چون خود در این باره تحقیق مشخصی نکرده‌ام، طبعاً نمی‌توانم در این مرحله از داستان، داوری منصفانه‌ای کنم، اما مگر قرار است که حرف و حدیث‌های مربوط به ایران‌مال تا ابد در حالت پرسش و ابهام باقی بماند و مورد رسیدگی عادلانه قرار نگیرد؟
به هر شکل، وضعیت ایران‌مال از دو حال خارج نیست. یا این پروژه، بر اساس موازین قانونی و بدون زد و بندهای چرکِ پشت پرده ساخته شده است که در آن صورت، صاحب‌اش باید به طور رسمی از مطرح کنندگان اتهام فساد، شکایت و از خود اعادۀ حیثیت کند. به هر حال، هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که فردی به صرفِ ساخت پروژه‌ای عظیم و شکوهمند، در معرض اتهام قرار گیرد و با آبرو حیثیت‌اش بازی شود.
حالت دوم این است که ساخت ایران‌مال، آلوده به فسادهای ناشی از تخلفات قانونی و سوءاستفاده از منابع عمومی کشور باشد. در این صورت، لازم است مدعیان، مجموعۀ مدارک و اسناد خود را در اختیار مراجع اصطلاحاً ذیصلاح قرار دهند و رسماً خواستار رسیدگی به این موضوع شوند. اگر از جانب این مراجعِ اصطلاحاً ذیصلاح به خواست آنها ترتیب اثری داده نشد، انتشار اسناد و مدارک از طریق رسانه‌ها حق بدیهی مدعیان وجود فساد در این پروژه است.
در هر صورت، ایران مال به عنوان یک ساختمان در ساخت خودش اراده‌ای نداشته که هدف تهاجم و تحریم قرار گیرد! در واقع سازندگان این ساختمان می‌توانند درست یا نادرست عمل کرده باشند و از همین رو آنان یا باید از خود رفع اتهام کنند و یا در غیر این صورت، در برابر عملکرد خود پاسخگو باشند.
حال باید دید همین یک مسئله تا نقطۀ سرانجامش مورد پیگیری قرار می‌گیرد و یا اینکه نوک زدن به سوژه‌های داغتر و تازه‌تر هیجان بیشتری دارد؟

احمد زیدآبادی

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com