تحقق هر امری محتاج نوعی انرژی مرکزیست. 

محمود سریع القلم، استادتمام علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی:

 

 

چین عمدتا تابع اهتمام و افق بینی و تشکل پذیری چوئن لای و دنگ شائوپینگ است.

موفقیت مالزی درحد قابل توجهی در اهتمام و فکر و حزب فردی بنام ماهاتیر محمد نهفته است.

موفقیت کره جنوبی در تمرکز انرژی میان ارتش و بخش خصوصی است.

 

بقول دیوید لندس،مورخ توسعه غرب،پیشرفت غرب تابع منافع بورژوازی بوده است و نه مباحث استدلالی روشنفکران.

 

میزگردها روشنگرانه است،اما منافع عمدتا تاریخ را میسازد.

انرژی توسعه در ایران کجاست؟

بخش خصوصی،دولت،روحانیت،افرادی خاص،گروههای سیاسی،نیروهای مسلح،بخش کشاورزی و یا چه نیرویی؟ خیلی روشن نیست.

این تمرکز انرژی در ایران هنوز تشکیل نشده است و این مشکل ایران است:  فقدان تجمع و اجماع جمعی از  گروههای نوساز

 

منبع:کتاب عقلانیت و آینده توسعه یافتگی ایران ص۲۵

 

 

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com