خوشحالی یک کودک سیل‌زده از کمک‌های امدادگران

 نگاه نو-   این تصویر بیش از آنکه شادی‌آفرین باشد، اندوهی بی‌کران به دل دردمندان ایران‌دوست می‌نشاند. شادی این کودک محروم ایرانی، غم‌افزاست.

ما از هر نیروی امدادی که خالصانه و با وجود تمام کمبودها و بی‌توجهی‌های حکومتی، تلاش می‌کند یاری‌گر مردم باشد، سپاسگزار و قدردان هستیم اما این، از این واقعیت نمی‌کاهد که مردم ایران شایسته بهترین‌ها هستند. هموطنان خوزستانی ما، سال‌هاست رنج عمیق‌ترین محرومیت‌ها را می‌چشند.

سال‌هاست حکومت از رنج غزه و لبنان می‌گوید؛ سری به خرمشهر و سوسنگرد و اهواز بزنید. سری به آبادان بزنید. سری به ایذه بزنید. محرومیت این مناطق آن اندازه سنگین است که خود مسئولان دولتی نیز به آن اعتراف می‌کنند. محرومیت مناطق روستایی این استان که خود حکایتی‌ست جانگداز.

مردمی که خود را با آن طرف آب، با رفاه و ثروت مردمان آن‌سوی خلیج فارس مقایسه می‌کنند و با خود می‌گویند پس چرا از این ثروت، از این سرمایه ملی، از این گنج طبیعی، کمترین بهره‌ها را دارند؟