روحانی در میانه موافقان و مخالفان سرسخت؛ تحلیلی بر وضعیت جدید روحانی و مخالفان

 

داوود حشمتی: رصد مخالفان دولت نشان می‌داد آنها بیش از مدافعان دولت منتظر حرفهای تندوتیز روحانی در یزد بودند. اینکه اطلاعاتشان از کجا آمده بود، محل بحث این نوشتار نیست. اما دبیر سیاسی جمنا در رشته توئیتی به بررسی موافقان و مخالفان روحانی پرداخته و در این باره به نظر سنجی یک نهاد دانشگاهی استناد کرده است. در بخشی از توئیت مهدی محمدی آمده بود: «کسانی که به روحانی بسیار علاقمند هستند حدود ۱۰ درصد و درصد کسانی که به او بی علاقه یا بسیار بی علاقه هستند حدود ۴۵ درصد است.» اینجا یک شعبده بازی در استخراج نتایج در پیش چشم شما انجام شده است. به این معنا که در مقابل مدافعان (یا همان کسانی که بسیار به روحانی علاقه‌مند هستند) آمار «بسیاربی‌علاقه‌ها» و همچنین «بی‌علاقه‌ها» جمع بندی شده تا رقم آنها بسیار بزرگ به نظر بیاید.

با این حال نمی‌توان این موضوع را کتمان کرد: روحانی با بحران در جریان «بسیار علاقه مند» یا به عبارت دیگر «حامیان پای کار دولت» یا «هواداران موثر» روبه رو است. این کاملا روشن است. از فردای انتخابات ۹۲ مخالفانشان سرسخت‌تر شدند و از فردا انتخابات ۹۶ روند ریزش هواداران موثر دولت آغاز شد. اولین مرحله آب‌سردی بود که چینش کابینه روی سر هواداران ریخت. بلافاصله بعد از آن نیز تظاهرات‌های سازماندهی شده سودباختگان موسسات مالی و اعتباری را شاهد بودیم.

مرحله بعد زمانی آغاز شد که بودجه سال ۹۷ در آذرماه به مجلس ارائه شد. هشتک پشیمانم و عدم شرکت برخی از هنرمندان در مراسم دعوت روحانی این موضوع را تشدید کرد. دقت کنیم که تا این زمان هیچ اتفاقی در وضعیت اقتصادی کشور رخ نداده بود. ترامپ با وجود تهدیدهای قبلی برای خروج از برجام، همچنان به آن بی‌اعتنا بود و تورم در حالت تک نرخی همچنان برقرار بود. تا آنجا که اصولگرایان مکررا از رفتن کشور در رکود و عدم تورم حرف زده و ناله می کردند. موج بعد بار دیگر با تظاهرات سازماندهی شده در مشهد کلید خورد و منجر به وقایع دی ماه ۹۶ شد. بعد از آن ترامپ امیدوار شد که با خروج از برجام ایران از نظر اقتصادی دچار چنان فروپاشی شود که ناگزیر بار دیگر با یک «نرمش قهرمانانه» بار دیگر حاضر به مذاکره باشد.

اردیبهشت ماه ۹۷ او از برجام خارج شد و روند کاهش هواداران موثر دولت شتاب بیشتری گرفت. برجام و تلگرام که دو عنصر کلیدی دولت روحانی بودند، یکی پس از دیگری از او گرفته شد. برجام را ترامپ از آمریکا پاره کرد و تلگرام را در داخل بازپرسی که حالا به جرم فساد در زندان است، (و هیچ کس از محتوای پرونده او اطلاعی ندارد) فیلتر کرد. بلافاصله پس از اردیبهشت ماه نیز موج گرانی همه ارکان اقتصادی کشور را در نوردید و تا اواسط پاییز ۹۷ ادامه داشت و هواداران اصلی دولت را روز به روز کمتر کرد.

حالا به نظر می رسد روحانی بار دیگر بازگشته و این روند از سخنرانی او در ۱۸ آبان ۹۸ در یزد، آغاز شد.اگر استراتژی روحانی تنها معطوف به انتخابات پیش رو باشد قطعا شکست خواهد خورد.اگر آنطور که اصولگرایان میگویند (ویا تحلیل های نشریه سپاه مبنی بر شکل گیری قطب جدیدی دولتی و ایجاد سه قطبی انتخاباتی درست باشد) روحانی بخش دیگری از هواداران موثر خود را نیز از دست خواهد داد. اما اگر او در یک سال آینده (که سال جمع بندی مردم برای ارزیابی کارنامه دولت های اعتدال است)، این روند را ادامه داده و به جای سکوت در مقابل حمله‌ها، با تمام قدرت از خود و دولتش دفاع کند، می‌تواند شرایط را به نفع خود تغییر دهد.

یادمان باشد که قوه قضائیه پس از به زندان بردن حسین فریدون، دیگر پرونده پرسروصدایی برای دولت نخواهد داشت. اما دولت می تواند با ایجاد شفافیت حداکثری در اطلاعات علاوه بر مبارزه با فساد، اتفاقا موانع جدید و موثری را در راه مقابله با فساد ایجاد کند.

به عنوان مثال پرونده شرکتهای ارزش افزوده برای برخی آنچنان اهمیت داشت که حاضر شدند این شرکت ها را وادار کنند هزاران میلیارد تومان پول مردم را پس دهند اما نام آنها با دستور قضایی فاش نشود.

همچنین است ورق زدن پرونده های فساد دولت گذشته که پیشتر گفته میشد دولت با توصیه هایی در مورد آنها سکوت کرده است. در صورتی که دولت برنامه‌ای بلند مدت برای پیگیری این موارد داشته باشد در کنار پیگیری مطالبات اجتماعی سیاسی طبقه متوسط، به طور حتم می تواند فارغ از نتیجه انتخابات ۹۸ چهره دولت خود را ترمیم کند. این امر محقق نخواهد شد مگر با همکاری تمامی اعضای خود دولت. به عبارت روشنتر: هواداران موثر هرگز کاسه داغ تر از آش نخواهند بود.

اما در صورتی که دولت برای ترمیم چهره خود تلاش کند، موازنه میان حامیان موثر و مخالفان موثر به نحو مطلوبی تغییر خواهد داد.

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com