پاسخ مدیرکل سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات به نقدها درباره «طرح سرا»

«کلیات «#طرح_سرا»(سامانه رای‌سنجی اصلاح‌طلبان) به عنوان راهی برای گزینش مطلوب و مقبول در جریان اصلاح‌طلبی یکشنبه شب به تصویب شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان رسید. از همان ساعات آغازین اعلام این خبر شائبه‌های ناکارآمدی و ناتوانی این طرح از سوی چهر‌ه‌هایی از جمله #غلامحسین_ کرباسچی به میان آمد. در این جبهه بندی پیش آمده #کارگزاران_سازندگی، #اعتمادملی، #حزب_اسلامی_کار و #ادوارتحکیم_وحدت به عنوان مخالفان اصلی نقدها و نگرانی‌های خود را به اشکال گوناگون مطرح کردند. در این میان #عصرما به سراغ #علی_باقری، رییس دفتر سیاسی #حزب_توسعه_ملی و مدیرکل سیاسی وزات کشور #دولت_اصلاحات و عضو شورایعالی سیاست‌گذاری جبهه اصلاحات رفته و درباره برخی از این شائبه ها و نقدها نظرات او را جویا شدیه است که در ادامه می‌آید:

برای شروع بحث، علت چنین تصمیم و طرحی از سوی شورای سیاست‌گذاری چه بوده است و چه چشم‌اندازی نسبت به میزان اثرگذاری آن وجود دارد؟

⭕️اگر بخواهیم این طرح را که فعلا در سطح کلیات به تصویب رسیده و جزئیات آن هنوز قطعی نشده است توضیح دهیم؛ می‌توان گفت که روح «طرح سرا» انتقال تصمیم‌گیری در خصوص لیست‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان از جمعی بسته و محدود، به گستره وسیع‌تری از بدنه اجتماعی اصلاح‌طلبان است. این طرح آمده که حلقه بسته تصمیم‌گیری در خصوص فهرست‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان را باز و وسیع‌تر کند و در واقع تعداد بیشتری از بدنه اصلاح‌طلبی را در اتخاذ تصمیمات در این خصوص شریک کرده و مشارکت دهد. با تعریفی که ارائه کردم طبیعتا بنده هم نمی‌توانم موافق چنین طرحی نباشم زیرا این طرح پاسخی مثبتی به برخی از مطالبات جدی بدنه اصلاح‌طلبان در سال‌های اخیر است؛ از جمله مهمترین این مطالبات؛ ایجاد شفافیت در فرایند تصمیم‌گیری در خصوص بستن لیست‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان و مشارکت بیشتر بدنه اصلاح‌طلبان در این روند است.

 

⭕️⭕️یکی از نقدهایی که مطرح است به همین تعریف موجود در این طرح، از بدنه اصلاح‌طلبی است؛ منتقدان معتقدند این جمعیت بدنه اصلاح طلبی نیست بلکه جمعیت چندهزار نفری اصلاح‌طلبان است و بدنه اصلاح‌طلبان مردم هستند که باردیگر در این فرایند هم حضور ندارند. به عبارتی این افزایش جمعیت نقش‌آفرینان صرفا جهت «شانه از بارمسئولیت خالی کردن » نسبت به لیست نهایی است. آیا چنین برداشتی از طرح قابل قبول است؟

⭕️قطعا هدف از ارائه چنین طرحی شانه از بار مسئولیت خالی کردن، نبوده است؛ و البته ما نمی‌توانیم انگیزه کاوی و انگیزه یابی در این زمینه داشته باشیم. ما می‌توانیم بر اساس محتوا و ظواهر این طرح بحث کنیم . مهم محتوای طرح است و اینکه انگیزه ها چه بوده ما مکانیزمی برای انگیزه کاوی و انگیزه یابی نداریم. بنابراین به نظر من نگاه از این زاویه کار درستی نیست. همچنین به این نکته باید توجه کنیم که اگر شما موفق شوید که مثلا در تهران، هزاران نفر از بدنه اصلاح‌طلبان را در تعیین لیست مشارکت دهید، یقینا این می‌تواند یک نمونه تا حد زیادی قابل اتکا از جامعه باشد. ضمن اینکه باید به این نکته توجه کرد که منتقدین سرا عملا برای بستن لیست تن به عاملیت جمع چند نفره‌ای از سران اصلاحات خواهند داد که در مقایسه با نتیجه سرا که این مسئولیت را به جمعیت چند هزار نفره منتقل می‌کند، به مراتب شیوه‌ای دورتر از انتخاب بدنه جامعه است. به بیان دیگر اگر نتیجه سرا نشانه انتخاب بدنه مردم و جامعه نیست، نتیجه انتخاب تعداد قلیلی از شخصیت‌های اصلاح‌طلب، به طریق اولی از انتخاب مردم دورتر است.

 

اما اینکه این بدنه اجتماعی چگونه باید برای چنین طرحی شکل بگیرد نیاز به توضیحی در پاسخ به این منتقدان دارد؛ یکی از مشکلات و خلاءهای ما تعین بخشی به بدنه جریان اصلاح‌طلب یعنی احصاء مجموعه اصلاح‌طلبان و نظم و نسق دادن به آن است. طبیعی است ما در خلاء نمی‌توانیم حرکتی به سمت ایجاد چنین سازوکاری داشته باشیم و نقطه شروع شکل دادن به جمع بزرگتری از اصلاح‌طلبان، همین تشکل‌ها و افراد اصلاح‌طلب شناخته شده در این جریان‌است که به اصلاح‌طلبی آنها نمی‌توان شک و شبهه‌ای وارد کرد. بنابراین ما نیاز داریم از نقطه‌ای شروع کنیم . حال من سئوالی از این منتقدان دارم؛ نقطه شروع مورد نظر آنها چیست؟ از نگاه من بهترین نقطه شروع، تشکل‌ها و احزاب اصلاح طلب و در کنار ان معاریف اصلاح‌طلب و آنان که جامعه آنها را به عنوان اصلاح‌طلب می‌شناسد؛ است.

این ایرادی که وارد می‌کنند قابل درک نیست و به نظرم منطق هم این را حکم می‌کند که برای تشکیل جمعی گسترده تر، از پایه‌هایی محکم آغاز کنیم تا بتوانیم پرش مطمئن‌تری داشته‌باشیم. جا پای محکم در جریان اصلاح‌طلبی همین احزابی است که حامل اصلاحات و اصلاح‌طلبی است و اشخاص متنفذ و شناخته شده ای که مردم آنها را به عنوان عضوی از این جریان قبول دارند.

در برابر این روش برای جمع‌آوری یک گروه بزرگتر راه حل این است که به شیوه پوپولیستی عمل کنیم و بگوییم هر کسی که خود را اصلاح‌طلب می‌داند بیاید و نام خود را در این سامانه یا محل ثبت کند. این بدیل حرکت فعلی در «طرح سرا» می‌تواند باشد. حالا اگر این اتفاق بیفتد آیا این سئوال از سوی همین منتقدین مطرح نخواهد شد که چه مبنایی برای صحت سنجی و راستی آزمایی جمعیتی که نامشان ثبت می‌شود، دارید؟ حتما این ان‌ قلت به این کار وارد می‌شود.

در این بین طبیعی است که جریانات رقیب و ضد اصلاحات با سازماندهی در پی آن هستند که ورود و نفوذ پیدا کنند و در واقع این مجموعه را مخدوش کنند. در چنین شرایطی منطق حکم می‌کند که از نقاط مطمئن حرکت خود را شروع کنیم و آنچه به نظر طراحان «سرا» به عنوان نقطه اطمینان‌بخش وجود دارد که می‌توان از آن نقطه فعالیت را گسترش داد، همین افرادی است که مطرح کردیم و عمدتا در شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان حضور دارند. بنابراین به نظر من این ایراد به هیچ وجه وارد نیست و این سازو کار نه تنها نقطه ضعف طرح نیست بلکه نقطه قوت آن است.

 

⭕️⭕️موضوع دیگری که منتقدان طرح عنوان کردند و به عنوان بدیل مناسب‌تر و کارآمدتر این طرح از آن یاد کردند؛ «#پارلمان_اصلاحات» است؛ آیا طرح «سرا» جایگزین «پارلمان اصلاحات» شده است و آیا سرا مزایایی نسبت به پارلمان اصلاحات دارد که آن را به کنار زده است؟

⭕️پارلمان اصلاحات مسیر و مراحل خود را در شورای هماهنگی جبهه اصلاحات طی می‌کند و در آنجا منتفی نشده است. کمیته مربوطه براساس نیازی که به بررسی بیشتر برای این طرح تشخیص داده شد، طرح را قرار است مورد ارزیابی بیشتر قرار دهد. البته شباهت‌هایی میان این دو طرح وجود دارد و سئوالی که برای من پیش آمده این است که دوستانی که طی این چند روزها به شدت طرح «سرا» را نقد کرده‌اند؛ چطور به عنوان بدیل، طرح «پارلمان اصلاحات» را مطرح می‌کنند؟ در حالیکه شاکله کلی پارلمان اصلاحات همچون سرا است. در اتود اولیه‌ای که از «پارلمان اصلاحات» در شورای هماهنگی تهیه شده است؛ ایجاد نهادی با جمعیت کمتر از هزار نفر مطرح است که شیوه انتخاب آن هم با مکانیزم عمل «سرا» کاملا شبیه است. در پارلمان، تعداد محدود تر است و هر حزب ۱۵ نفر را معرفی می‌کنند و برخی از افراد حقیقی در صنوف مختلف هم با مکانیزمی به این تعداد افراد قبلی اضافه می‌شوند و جمعی حدود ۸۰۰ نفره پارلمان را تشکیل می‌دهند. پس این فرایند فرق چندانی با فرایند مد نظر «سرا» ندارد با این تفاوت که «سرا» بازه گسترده‌تری را در بر می‌گیرد. اگر در پارلمان اصلاحات دبیرکل حزب باید ۱۵ نفر را معرفی کند که روی هم ۷۰۰ یا ۸۰۰ نفر جمعیت پارلمان را تشکیل دهند و قطعا تنها کادرها و رده‌های بالای حزب معرفی می‌شوند اما در «سرا» هر دبیرکل حزب می‌تواند تا بیش از ۸۰۰۰ نفر را در این سامانه عضو کند. لذا معلوم نیست منتقدان این طرح با چه ادله ای «طرح سرا» را منکوب می‌کنند و به آن می‌تازند و پشت ایده «پارلمان اصلاحات» سنگر می‌گیرند؟ طرح «سرا» جامع‌تر و گسترده تر است و بدنه اجتماعی بیشتری را درگیر می‌کند.

 

⭕️⭕️مساله مطرح شده دیگر موضوع تبلیغات پیش از موعد مقرر در قانون است که فعالیت چنین سامانه ای را با ممنوعیت قانونی مواجه می‌کند. آیا در این طرح جلوگیری از بروز چنین مشکلی پیش‌بینی نشده است؟

⭕️این یکی از شبهاتی است که طرح عمومی آن از جانب برخی اصلاح‌طلبان، قبل از آنکه جناح رقیب و نهادهای اجرایی و نظارتی انتخابات چیزی درخصوص آن گفته باشند، محل گله مندی از منتقدان طرح است. من به عنوان یک کارشناس کوچک وزارت کشوری به شما عرض می‌کنم که این طرح هیچگونه مخالفتی با قانون ندارد. آنچه طبق قانون ممنوعیت دارد، انجام تبلیغات عمومی از زمان ثبت‌نام نامزدها تا زمان اعلام‌نهایی لیست تایید صلاحیت‌شده‌ها است. درباره طرح «سرا» باید به این نکته توجه داشته باشیم که اساسا قرار نیست در آن تبلیغات عمومی صورت بگیرد و حتی سرا یک سامانه و سایت عمومی نیست که قابل دسترسی برای عامه مردم باشد و بتواند وجه تبلیغی داشته باشد. همین فرایند در اشل کوچکتر در احزاب سیاسی در دوران انتخابات معمولا انجام می‌گیرد. مگر غیر از این است که احزاب برای دادن لیست خود ابتدا نظرات را از لایه‌های پایین جمع می‌کند و در نهایت برای تصمیم‌گیری نهایی از آن استفاده می‌کنند. اگر سامانه سرا عمومی و قابلیت مراجعه همه افراد جامعه را می‌داشت و مردم می‌توانستند مشاهده کنند که چه کسانی در مظان کاندیداتوری و قرارگرفتن در لیست انتخاباتی اصلاحات هستند، می‌توانست مصداق تبلیغات زودهنگام باشد در غیر این صورت چنین نیست. سامانه «سرا»، سامانه ای بسته است که قابلیت رجوع افرادی را دارد که نیروی اصلاح‌طلب شناخته شده اند و از سوی احزاب و اشخاص شناخته شده عضو می‌شوند و کاملا محدود است و به هیچ وجه مصداق یک فعالیت انتخاباتی نیست و قرار نیست اطلاعاتش پیش از موعد در جامعه هویدا باشد. لذا این نقد دوستان هم جای تعجب بسیار دارد.

 

⭕️⭕️یکی از صحبت‌های قابل تامل از سوی این منتقدان برنامه محور بودن فعالیت اصلاح‌طلبان است؛ آنها می‌گوید به جای این همه تلاش برای استفاده از این سامانه، برنامه هایی را اعلام کنید که لیست اصلاح‌طلبان در دوره مجلس موظف به پیگیری آن باشند و به مردم قول بدهیم این کارها در دوره حضور این نمایندگان انجام می‌گیرد. آیا چنین برنامه‌ای از سوی اصلاح‌طلبان پیگیری می‌شود؟

 

⭕️این خواسته و صحبت بسیار درستی است و خلاء بسیار مشخصی در برنامه های انتخاباتی جریان‌ها همین امر است. البته این ابهام برای من وجود دارد که کجای این فعالیت و خواسته منافاتی با گسترش نهاد تصمیم‌گیرنده در جریان اصلاح‌طلبی دارد. مگر اینها مانعهالجمع هستند؟ هر دو کار را می‌شود با هم انجام داد. حال من می‌خواهم همینجا در تکمیل این بحث مطرح شده، این موضوع را هم اضافه کنم که اصلاح‌طلبان باید برنامه‌های کوچک،مشخص اما ملموس برای جامعه که امکان تحققش توسط نهاد پارلمان قطعی است؛ مشخص کنند و به مردم عرضه کنند. این برنامه‌ها نباید مبهم و کلی باشد و در آخر دوره هم قابل اندازه گیری باشد. پس ما باید برنامه ای مدون در زمینه‌ها و حوزه‌های گوناگون داشته باشیم که اگر لیست اصلاحات به مجلس رفت؛ بتوان این برنامه ها را پیگیری کرد. با این اوصاف که جامعه بتواند با آن ارتباط برقرار کند و احساس کند تحقق این وعده‌ها شدنی‌است و با تمام محدودیت‌های موجود، نمایندگان ما به صورت بالقوه توان انجام این وعده‌ها را دارند. البته باید به اطلاعتان برسانم در این زمینه کارگروه راهبردهای شورای عالی فعالیتش را شروع کرده است.

لذا در باره این انتقاد هم من ارتباطی میان این خواسته و عدم پیگیری طرح سرا نمی‌بینم و منافات آنها هم برایم قابل درک نیست.

 

⭕️⭕️در پایان نظرتان درباره رویکرد اصلاح‌طلبان در قبال چنین برنامه‌هایی چیست؟

⭕️یکی از مهم‌ترین رویه‌هایی که اصلاح‌طلبان با هر نوع نگاهی که دارند در کل و در آستانه انتخابات‌های مهم کشور باید به آن پایبند باشند و منافع شخصی، حزبی و گروهی خود را فدای آن کنند؛ حفظ یکپارچگی و انسجام مجموعه اصلاح‌طلبان است و رعایت قواعد فعالیت جمعی می‌تواند ضامن حفظ انسجام کالبدی این جریان باشد. طبیعی است که نمایندگان ۳۰ حزب و تعداد قابل توجهی از چهره‌های حقیقی، وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند؛ اختلاف نظرهایی به وجود آید اما رعایت آیین انجام کار جمعی که مهمترین آن، پذیرش نظر اکثریت و ترجیح آن به نظرات شخصی و حزبی موجب موفقیت و دستیابی به نتایج مثبت برای اصلاح‌طلبان می‌شود

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com