حماقت = دروغگویی در کنار صداقت

عباس عبدی:

انتشار فایل صوتی تماس میان خلبان هواپیمای آسمان با برج فرودگاه یک نکته را برجسته کرد. این که مدیریت مربوط بیش از این که با صفت دروغگویی شناخته شود با صفت حماقت باید توصیف گردد. در اولین یادداشتی که در این باره نوشتم متذکر شدم که:

 

“نكته‌اي كه از ابتدا برايم قطعی می‌نمود اين است كه دروغگويي در اين مورد عملي احمقانه است. شايد دروغگويي در باره زندانيان عجیب نباشد، چون تجربه چنین دروغ‌هایی را علیه خودم داشته‌ام؛ زیرا كسي آنجا نيست كه حقيقت را برملا كند، خدا هم كه آنجا هست،

 

ظاهراً در اين دنيا اقدامي نمي‌كند، همه را گذاشته براي آن دنیا، ولي اين مورد قایل كتمان نبود، و دير يا زود مسأله روشن مي‌شد. بنابراين احتمال مي‌دادم كه مسئولين حقيقت را مي‌گويند، نه به اين دليل كه دروغگو نيستند بلكه به اين دليل كه گمان مي‌كردم شعور دارند كه در اين مورد دروغ نگويند.”

 

اکنون و با این نوار معلوم شد که حماقت حد یقفی نداشته است. چگونه یک نفر فکر می‌کرده که با وجود این گفتگوی ضبط شده و اطلاع این همه اشخاص، امکان علنی شدن این اتفاق وجود ندارد؟ از این هم بگذریم. حالا که این مدرک را صادقانه!! به اوکراینی‌ها داده‌اید؛ چرا فکر نکردید، آنها خواهند پرسید که بخش غیرنظامی هواپیمایی شما هم از ابتدا می‌دانسته که حقیقت چیست. پس چرا سه روز پنهان‌کاری کرده‌اید؟

 

حالا اقای روحانی باید پاسخ دهد که ایا وزیر راه و رییس هواپیمایی او می‌دانسته‌اند و به او نگفته‌اند یا انان اطلاع داده بودند؟