تعریف صداپیشه «دیرین دیرین» از مدیر دوبلاژ

صداپیشه انیمیشن «دیرین دیرین» معتقد است: مدیر دوبلاژ کارگردان دوم است؛ چرا که باید با خلاقیت و دانش خود اثر یا فیلم را به بهترین شکل برای همزبان‌های خودش تولید کند و به نوعی کارگردان دوم محسوب می‌شود.

 نگاه نو-  ایسنا:   محمدرضا علیمردانی اظهار کرد: زمانی که یک کارگردان فرانسوی فیلمی را تولید می‌کند، آن فیلم متناسب با آداب و فرهنگ فرانسه و برای مخاطب فرانسوی تولید شده است، زمانی که قرار است به زبان دیگری مثل فارسی برگردان شود امانت‌داری مدیر دوبلاژ بسیار مهم و این امانت‌داری وابسته به دانش و تخصص است.
وی افزود: مدیر دوبلاژ کسی نیست که ترجمه را از دست مترجم بگیرد و سپس برای ضبط آماده شود، این خیلی دید سطحی و ابتدایی است که متاسفانه رایج شده است. مدیر دوبلاژ باید ژانرها، سبک‌ها، روش‌های مختلف بازیگری، انواع مکاتب انیمیشن، انطباق‌های فرهنگی را بشناسد، گفت‌وگونویسی و واج‌آرایی بلد باشد تا بتواند به بهترین شکل امانت‌داری کرده و گفت‌وگوهای یک زبان دیگر را به زبان خودش برگرداند.
این صداپیشه و بازیگر خاطرنشان کرد: همچنین مدیر دوبلاژ باید خلاق باشد؛ چرا که برای پخش فیلم‌ها محدودیت‌های اخلاقی و فرهنگی وجود دارد و بعضی صحنه‌ها از آثار حذف و سانسور می‌شوند که ممکن است با حذف یک بخش از اثر برخی مفاهیم ناقص بمانند و یا در صحنه حذف شده، مسائلی مطرح شود که گره‌ای از آن اثر مثل فیلم بگشاید یا گره‌ای بر آن بیفزاید و چنانچه مخاطب این بخش را نداند تا انتهای فیلم گیج خواهد شد، بنابراین مدیر دوبلاژ باید با دارا بودن خلاقیت بداند که چگونه مضمون محتوای حذف شده را در فیلم لحاظ کند تا مخاطب سردرگم نشود، به همین دلیل مدیر دوبلاژ یک کارگردان دوم محسوب می‌شود.
علیمردانی افزود: این گوشه‌ای از تجاربی است که مدیر دوبلاژ باید داشته باشد و متاسفانه در این حوزه اگر بخواهم راحت بگویم خیلی «داغون» هستیم.
وی تصریح کرد: همچنین امروز در آثار بی‌کیفیت با یک وهم مواجه هستیم و این مصداق همان عبارت «غوره نشده، مویز شدن» است؛ برخی افراد با مقداری تعریف اطرافیان فکر می‌کنند در حال ارائه بهترین کیفیت هستند و هرگز متوجه ایرادات خود نمی‌شوند.
صداپیشه «دیرین دیرین» ادامه داد: بسیاری از اوقات چیزی که از نظر برخی افراد خلاقیت محسوب می‌شود از نظر کارشناسی اتفاقا خیلی بی‌ریشه و باسمه‌ای است و وهمی که بیان کردم همین مساله است که افراد با تعریف اطرافیان خیال می‌کنند خلاق هستند. این معضلی است که امروزه فراوان شاهد آن هستیم و به عنوان مثال فردی دابسمش می‌سازد و می‌گویند فلانی خلاق و هنرمند است در صورتی که هیچ هنری وجود ندارد. چرا که فی‌الذات چیزی از درون فرد نمی‌جوشد و وابسته به چیز دیگری است و افراد صرفا یک رنگ زیبا به آن می‌زنند و بنابراین بیشتر شیرین‌کاری است؛ مثلا تقلید صدا هنر نیست، نوعی مهارت و گوشه‌ای از تمرین‌های یک بازیگر و صدا پیشه می‌باشد و فقط یک تمرین است.
وی افزود: متاسفانه تعاریف هم گویا در جامعه عوض شده‌اند و انگار بزرگان ماجرا هم یا حوصله ندارند و یا خسته شده‌اند و کنار کشیده‌اند و حرفی درباره این مسائل نمی‌زنند و با موجی از توهم درباره هنر به ویژه در حوزه صدا مواجه هستیم.
علیمردانی عنوان کرد: تولید اثرهای دوبله و دوبلاژ در فضای آزاد هم جنبه منفی و هم مثبت دارد. باید ببینیم افرادی که در این فضا کار می‌کنند، آیا مدیریت صحیحی بر آن‌ها وجود دارد یا خیر، سفارش‌ها را چگونه دریافت می‌کنند و محل انتشار از چه طریق است؛ چراکه این‌ها تعیین می‌کند که آثار با کیفیت خواهند بود یا خیر. مسوول هر گروه هم مهم است و تعیین می‌کند که وضعیت کیفی آثار چگونه خواهد بود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.